Gedicht - Even huil ik zachtjes
Naam: corrason
Leeftijd: 73

Aantal gedichten: 292

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 32

Even huil ik zachtjes

716 maal gelezen



Even huil ik zachtjes
    
 
Het verleden doet pijn
Achteraf blijkt zoveel onwaar
Het wereldje dat ik schiep werd klein,
viel in scherven uit elkaar.
Maar ik toon me sterk
Ik zet door zowaar.
’S avonds alleen in ‘ons’ bed
verward in het duister staren
niet begrijpend wat er met me gebeurt
Was het alleen maar domme pech?
Ik kan waarachtig niet huilen
duw al het gevoel dat me verscheurt
ver van me weg
 
Het heden heeft me een masker opgezet
Voor de zogenaamd vrolijke
eigen persoonlijkheid die ik ben
 weegt het masker steeds zwaarder door
Hoelang nog voor ik mezelf herken?
‘S avonds alleen in ‘dat’  bed
gaat alle moed er vandoor
lig ik moe en verslagen
voor me uit te staren
Ik ken ze niet meer, de dagen,
de weken, de jaren
Gisteren is niet weg te denken
Ik huil zowaar even
Gedachten die me weer pijn
doen beleven
 
De toekomst brengt beslist elke dag
een nieuwe start vol goede moed
Ik ga er gewoon weer tegenaan
al is het zo wel goed.
Toch sluit ik ook morgen af
alleen in het grote bed
Zwijgend in het duister is het net
of ik aanvoel waarom ik staar
De herinnering vervaagt
Opeens besef ik dat elk jaar
er tranen minder zullen zijn
De scherven van gister
doen mij niet langer pijn  
Even huil ik zachtjes weer
‘Jou ken ik niet meer’
 
 
 
  Corrason,  8 december 2010   
 

Geplaatst op: 08 december 2010 - 17:16



Ton Rijkers

Hoi Cor,

Fijn dat ik weer een gedicht van je mag begroeten. En hoewel het niet echt opgewekt aandoet, zie ik je toch je moed weer wat bijeen zoeken om de dag van morgen met hernieuwde krachten tegemoet te treden. 

Groetjes,

Ton


Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen