Ik durf het niet te zeggen dus zij zegt het maar.
Ik sta hier te trillen, maar die moeder is overal mee klaar.
Ik sta op het punt om alles te verliezen wat ik heb,
mijn beste vriendin, mijn telefoon en mij computer.
Waarom moest ik nou liegen,
eigenlijk weet ik wel waarom.
Ik wou mijn beste vriendin niet kwijt en mijn moeders vertrouwen ook niet.
Waarom was die andere moeder nou zo eigenwijs.
Ik zit te janken en te trillen.
Ik kan mezelf zo villen.
Ik hou het niet meer uit met mijn nerveusheid.
Als ik maar door dit heen bijt.
Dit is hopelijk de eerste en de laatste keer,
ik wil dit niet weer.

Reactie plaatsen