Gedicht - Eénnachtsvlinder
Naam: corrason
Leeftijd: 73

Aantal gedichten: 292

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 9

Eénnachtsvlinder

971 maal gelezen




Eénnachtsvlinder


Als ochtendlicht de nacht verjaagt,
de vogels buiten vrolijk fluiten,
als jij me om een knuffel vraagt,
valt het goudgeel door de ruiten.

Zonnestraal op jouw gezicht,
je koperen lokken op het linnen.
Een mooie lach en als ik zwicht,
laat jij het spel opnieuw beginnen

Je mat me af, je put me uit,
je ontneemt me elke ademtocht
Ik kom maar niet tot het besluit,
jou ´mijn´ te maken als dat mocht.

Ontlading kondigt zich nu aan.
Het ritme van mijn hartslag bonkt.
´Het is jammer maar ik moet gaan´
zeg jij, net nu de climax lonkt.

De nacht was kort,
de liefde lang.
Jij,
heel dichtbij,
en toch zo ver
Handafdrukken op behang
en kledingstukken her en der

Ik staar naar buiten, onbemind.
Zie je lopen in de straat.
Zal ik jou ooit nog weerzien ?
De one-night stand die eens begint
maar weldra eindigt maar bovendien
toch wel iets achterlaat!
Misschien ?


Corrason   (c)
13  maart  2008

 


Geplaatst op: 18 maart 2008 - 10:37




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen