Gedicht - Koning winter
Naam: corrason
Leeftijd: 73

Aantal gedichten: 292

Toon alle gedichten

Gedicht waarderen

Aantal waarderingen: 0

Koning winter

493 maal gelezen




Koning winter

Diep in de herfst geeft hij zich bloot
verrijst uit een palet van vurige kleuren
Koning winter nadert en in zijn schreden
volgt een stoet van ijzig glibber en glad

Hij ergert zich aan het bonte rood
dat zo misstaat bij zijn slepend gewaad
en legt in scherp kristal getint laken
een witte wereld over afgevallen blad

Koning winter blaast de nachten koud
Heerst onvertogen over mens en dier
Geen dag ontkomt aan zijn vorst en wil
Kwistig danst voor hem het kachelhout

Onderdanig staat vroeg op de middag
een lange rij wachtenden aan zijn sporen
Het zilt vernielt de langgerekte strepen
in wat er bij dageraad nog smetteloos lag

Haastige spoed brengt iedereen thuis
De één wat later, de ander amper of niet
De kachel snort weg op de laatste eeuw
zo ook de stoofpot op oma’s blokfornuis

Koning winter is wellicht al met pensioen
Zelden hebben we nog die echte winter
De herinnering is de verbleekte nostalgie
opgetekend in de Anton Pieckjes van toen



Corrason  ©
29 november 2012


Geplaatst op: 01 december 2012 - 00:21




Reactie plaatsen

U moet inloggen voordat uw een reactie kunt plaatsen